Als der Brite seinen kaputten Traktor aufgab – fand der deutsche Gefangene ein Geheimnis darin DD

Een Duitse ingenieur De naam Gotlobold was decennia eerder al gebruikt. namens Robert Bosch zelf, Een systeem ontwikkeld dat werkt zonder Er werden onderbrekingsstangen gebruikt en meer dan twee Spoelen op het anker zo nauwkeurig Er werd een hoge spanning opgewekt, waardoor motoren zodat het rustiger, betrouwbaarder en koeler is.

liep minder gevoelig dan met welke andere dan ook. andere technologie van die tijd. Binnenin In slechts enkele jaren tijd werd de Bosch-magneet de Wereldstandaard. Tractoren, vrachtwagens, Vliegtuigen, auto’s, wat het ook moge zijn. Het land waarop ze gebouwd waren. De kern ervan Ik kwam vaak uit Stuttgart, maar toen kwam de Oorlog, en daarmee vielen alle bevoorradingslijnen uit.

uit Duitsland. De Britten Forzonwerke bevond zich plotseling zonder De benodigdheden voor de onderdelen bevinden zich hier, waarop Ze hadden elkaar jarenlang in de steek gelaten. Man Hij nam een ​​vervangend exemplaar van het bedrijf mee. Lucas, het GJ4-model, Dat geldt voor Britse motorfietsen en auto’s deden het goed en vonden hun weg naar de zware, continu belaste tractormotoren maar bleek een teleurstelling te zijn.

De De magneten begaven het door de hitte, ze sprongen eruit. niet aanwezig op het cruciale moment, en Veel boeren vervloekten haar in stilte, zonder… om te weten waarom hun machines werd plotseling veel humeuriger. waren beter dan voor de oorlog. Een tweede Het vervangende model, de Lukas RF4, is verbeterd.

De situatie is slechts een klein beetje anders. Wat zit er in de tractoren? Wat er eerst was, is sindsdien een compromis gebleken. geboren uit een gebrek dat niemand werd me dat ooit op het veld uitgelegd. Precies dat Het probleem was dat Thomas Marsch was geweest geteisterd in het voorjaar. Zijn Forzon, Bouwjaar 1936, was oorspronkelijk uitgerust met een originele De Bosch-magneet is geleverd.

Maar ergens tijdens de oorlog, een Monteur uit noodzaak Het vervangende onderdeel is geïnstalleerd, maar het heeft nooit goed gewerkt. Het past op de motor. De tractor draaide wel, maar Hij hoestte, stotterde en bleef lang op hete oppervlakken liggen. dagen zonder waarschuwing. Precies dan, wanneer de oogst het meest urgent is was.

Marsch had twee monteurs van Laat Brick maar komen. Beiden hadden de Ontsteking gereinigd, contacten gepolijst, Er werden nieuwe kaarsen geplaatst. Beiden droegen Hij haalde zijn schouders op. Het probleem lag dieper verscholen in de fijnafstelling van een Een systeem dat in Engeland vrijwel niemand meer gebruikt. echt begrepen, omdat de kennis over de oorlog in het land was verdwenen.

In december in 6 was de zogenaamde Verbod op ongehuwd contact opgeheven geweest. Die regel, die Brits is. Het was gezinnen voorheen verboden om gebruik te maken van Duitse krijgsgevangenen meer dan dat Om de essentie te benoemen. ‘s Nachts had Er is iets veranderd bij Linkscher. Boeren die maandenlang zwijgend naast elkaar stonden.

had met dezelfde mannen samengewerkt Ze begonnen plotseling vragen te stellen. plaats. March was aanvankelijk hiervan op de hoogte gesteld. Het werd zeer weinig gebruikt. Hij nam in dienst Op de binnenplaats een gevangene van de Kamp Pingly, een stille man genaamd Heinrich Wogt, die bij Het uitmesten, het bouwen van een hek en de Veldwerk, maar zelden meer dan één.

Hij sprak een paar woorden. Vogt was 29 jaar oud. oud, oorspronkelijk afkomstig uit Feuerbach in de buurt Stuttgart, een district waarin de grote Bosch-fabriek gedurende decennia werd gevonden. Voor de oorlog had hij een Hij begon een leerlingtraject als monteur, dat was bij was opgeroepen voor militaire dienst en had de oorlog meegemaakt als eenvoudige bevoorradingssoldaat in een transportbedrijf ervaren en was in Zomer 1944 in Normandië in Groot-Brittannië vastgelegd zonder ooit te hebben iemand met een wapen hebben bedreigd

die hem kwaad had kunnen doen. Voor Voor Vogt was de oorlog bovenal één ding. Het was een lange onderbreking geweest van Het leven dat hij als monteur leidde, wil. Op die nazomerdag, toen de Forson, wederom, precies in het midden van Toen het veld stil werd, kwam de mars even tot stilstand. daarvoor de oogst van die dag afschrijven.

De hemel in het westen De eerste donkere wolken verschenen al. een weersfront en elke boer in de Het district wist wat een regenbui op vers gesneden betekende geoogst graan. In dit moment, uit een mix van Wanhoop en uitputting vroegen om een ​​mars. over het veld, dat Hij was bezig met het stapelen van korenschoven en vroeg om meer.

uit een reflex, in plaats van oprecht De verwachting is of hij wel met machines zal kunnen werken. Ik ken de weg. Vogt kwam langs. knielde naast de motorkap zonder een woord te zeggen en begon het kleine dopje over de Om de magnetische behuizing los te maken. Wat hij zag Even pauzeren. De zaak zelf was nog steeds de originele Bosch-behuizing met de karakteristieke vorm die het aanneemt van de trainingsworkshop in Feuerbach door en door.

wist. Maar vanbinnen zaten onderdelen, die nooit voor elkaar gebouwd waren, een onderbreker, waarvan de contactafstand berekend voor een compleet ander systeem was. Vogt zei op zijn gebroken Alleen in het Engels: “Het hart is “Duits.” Maar iemand gaf hem een Er werd buitenlands bloed gebruikt.

March begreep het De betekenis van de zin is niet meteen duidelijk. Maar hij begreep de toon. “eerste keer Maandenlang klonk niemand verbaasd. Maar natuurlijk. Vogt vroeg om een ​​beetje Tijd en een eenvoudig hulpmiddel, een De leer van de tastzin, zoals hij die nog kende uit zijn De leertijd was bekend en werd geïmproviseerd vanuit een dunne strook plaatmetaal, die hij zelf op maat gesneden.

Hij legde het uit terwijl hij werkte, in korte, voorzichtige bursts. Zinnen die de contactafstand van de ingebouwd reserveonderdeel voor de zware De motor van de tractor was te groot afgesteld. dat de ontsteking daardoor door hitte wordt beïnvloed kwam laat aan en de motor was zwaar belast. Letterlijk gestikt. Hij loste het op. Bevestigingsschroeven, draai de schakelaar om in kleine stapjes, stap voor stap, Opnieuw gecorrigeerd.

Het was een baan in de orde van enkele honderden Instelbare millimeters, onzichtbaar voor iedereen. ongeoefend oog. Maar precies daar was het. het verschil tussen een motor, die rende en één die steeds terugkwam viel stil. Terwijl hij aan het werk was, Fogt Marsch legde uit zonder op te kijken. waarom dit kleine verschil speelde überhaupt een rol.

De ‘Onderbreker,’ zei hij, ‘Open en sluit het circuit precies op het juiste moment. moment waarop de zuiger zich in de cilinder bevindt “en zijn hoogste punt bereiken.” En dit moment verandert met de snelheid en met de temperatuur van de Motoren. Een ontstekingstijdstip dat ‘s ochtends plaatsvindt. Het past nog steeds als de motor koud is, maar zou ook gebruikt kunnen worden bij…

‘s Middags, wanneer metaal en olie Als ze opgewarmd waren, zou het al te laat zijn. En dat is precies wat Forzonn elke dag deed. om ze tegelijkertijd het zwijgen op te leggen. Wanneer de zon op zijn hoogst staat Het station stond klaar en de oogst moest met spoed binnengehaald worden. “Een degelijke Bosch-magneet,” zei hij.

Vogt was zo ontworpen dat hij dit kon doen. De verandering compenseerde zichzelf. De Reserveonderdeel dat tijdens de oorlog verloren is gegaan. Het kon niet worden geïnstalleerd. omdat het nooit voor deze motor bedoeld was. was geweest. March luisterde wel, maar eigenlijk ook weer niet. om te begrijpen hoeveel kennis hierin besloten ligt.

Het bevatte een paar zinnen. Maar hij begreep het. voor het eerst had zijn tractor geen Het was een grillige, onvoorspelbare gebeurtenis. maar een machine die precies dat doet Ze deden waarvoor ze waren aangenomen. goed of fout. Als gerechtsdeurwaarder tot slot, de beschermkap weer terug Ik heb het erop gezet en de schroeven vastgedraaid.

hij veegde zijn handen af ​​aan een Hij verwijderde de doek en zei, bijna verontschuldigend: dat hij niet wist hoe lang de Ik stel de reparaties uit omdat hij De juiste reserveonderdelen ontbraken en hij kon alleen Ik heb gewerkt met wat beschikbaar was. was. Marsch knikte, meer uit beleefdheid. dan uit overtuiging.

Hij had in de Er zijn de afgelopen maanden te veel beloftes gedaan. Ik hoorde van monteurs die dat niet deden. had voldaan. Na een korte Het uur vroeg om een ​​mars, om de motor aan te zetten. begin. March draaide aan de slinger met de spanning van een man die al was te vaak teleurgesteld om nog steeds hoop. De motor startte bij de eerste poging.

De poging verliep soepeler dan de mars. had er ooit van gehoord, zonder de gebruikelijke Zonder aarzeling stotterend antwoordde hij dat hij het al sinds jaar en dag deed. Het einde van de oorlog werd als vanzelfsprekend beschouwd. had het geaccepteerd. Ze reden de de rest van de middag, tot het laatste Het veld was voor de regen klaargemaakt.

De Forzon heeft de uitzending zonder enige onderbreking voltooid. opschorten. In de volgende dagen Het nieuws verspreidde zich over de boerderijen rond Brick. rondom het feit dat de Duitse gevangene bij March had iets gerepareerd waarop Twee Engelse monteurs zijn gezakt. waren. Eerst met wantrouwen, dan met Toenemende nieuwsgierigheid bracht anderen ertoe te beginnen Om boer Fogt te vragen of hij ook Ik kon hun machines zien.

Vogt uitgelegd aan iedereen die wilde luisteren, hetzelfde verhaal, dat de Ontstekingsmagneten, die vóór de oorlog in vrijwel elk land voorkwamen. elke motor van de westerse wereld waren oorspronkelijk afkomstig van een werkplaats in zijn eigen geboortestad is ontstaan ​​doordat de oorlog dit veroorzaakte. De verbinding was verbroken, maar de De technologie zelf, de precisie, de Het principe, dat alles, bleef behouden, alleen zonder de mensen die het begrepen.

Voor de Boeren uit Lincolnshire waren er een Een vreemde constatering. De machine, op waarop ze elke dag vertrouwden Het voeden van hun gezinnen is altijd een uitdaging geweest. had al lange tijd een Duits hart. voordat de oorlog iets met iemand deed had in de andere kant de vijand meegebracht zien.

In de herberg van Brick, waar Toen de boeren ‘s avonds bijeenkwamen, Geschiedenis in de komende weken met vervolgde met toenemende verbazing, maar niet zonder tegenstand. Een oudere Er wordt gezegd dat een boer genaamd Persival hebben: “Het kon hem niet schelen waar de De technologie is in aantocht. Een Duitser blijft een Duits.

En men moet op zijn hoede zijn, om alweer te vergeten wie dit is “De oorlog begon.” Anderen Ze spraken hem stilzwijgend tegen, zonder het openlijk te zeggen. op een botte manier, omdat de Ter nagedachtenis aan gevallen zonen, zoals dat iemand in die herberg over de War zou hebben willen vechten. Maar zelfs Persival moest toegeven dat hij, toen hij wekenlang zwanger was, dat ook daadwerkelijk was.

Even later reed een tractor het veld op. Ik zag ze voorbijrijden zonder ook maar één… te aarzelen, dat de kwestie met de Er zat blijkbaar toch enige waarheid in het idee van magneten. Het was deze stille, terughoudende Respect verdien je niet met woorden. maar door het gestage gebrom van een motor die gewoon draaide, dat de Verhaal in baksteen aan het einde geloofwaardiger gemaakt dan welke uitleg dan ook.

die Vogt zelf had kunnen geven. Maart, de Vogt had voorheen nauwelijks meer gedaan dan had korte werkinstructies gegeven, begon hem ‘s avonds uit te nodigen voor thee. wat sinds de opheffing van de Een verbod op ongehuwd contact is toegestaan, maar Bij de buren absoluut niet. was gebruikelijk.

Zijn vrouw Elenor, die die aanvankelijk sceptisch was geweest, begon om een ​​tweede portie voor Vogt te bewaren. zonder er veel ophef over te maken. Haar zoon, een jongen van 10 jaar, de vogel eerst vanaf een veilige afstand die het had gezien, ging al snel naast hem zitten op de rand van het veld en kon worden verklaard hoe een magneet elektriciteit opwekt zonder een batterij nodig hebben, allemaal tegelijk door de rotatie van het anker.

Er was in In die herfst vond een tweede incident plaats. Ter nagedachtenis aan de familie Marsch bleef eraan vastzitten. een buurman, een boer Een man genaamd Whitam, die tegenover ons staat. was openlijk vijandig gebleven en hij nooit anders dan Duits genoemd. Hij had zelf problemen met zijn tractor. en weigerde koppig om hulp te vragen vragen.

Toen zijn motor eindelijk volledig mislukt, midden in de laatste Oogsten vóór de eerste vorst March, die hem stuurde, niet Vogt, wat overduidelijk was. Vogt vertrok Whitams magneet gerepareerd tractor in dezelfde stilte, Methodisch gezien was er niets voor nodig. daarvoor en vanwege Whitom, die hem voorheen nauwelijks de kans had gegeven Als hij al handen had geschud, dan was dat aan het einde.

Ik stond sprakeloos naast de loopband. Het was geen moment van grote verzoening. met toespraken en knuffels. Het was er maar één. een korte knik, een gemompeld woord van Bedankt. Maar in een regio waar de wonden van de oorlog nog vers waren, dan woog deze knik zwaarder dan elke toespraak. Whitcom vertelde dit verhaal.

Het verhaal zelf wordt later vervolgd. zijn eigen, aarzelende manier. Hij Hij noemde zelden de naam Fogt, sprak bij voorkeur van de Duitser in Pingley Camp maar hij noemde het herhaaldelijk, bijna uitdagend, dat deze man meer had van Ik begreep zijn eigen tractor. dan hijzelf in 20 jaar als boer. Het was, zoals Marsch later opmerkte, Whts Een manier om toe te geven dat er iets in hem gaande is.

had uitgesteld zonder ooit de Het woord “sorry” gebruiken moeten. In het voorjaar van 1948, omdat veel van de kampen in Engeland werden opgeheven. waren en de Duitse gevangenen na en nadat ze de verkiezingen hadden gewonnen, in hun terugkeren naar het vaderland of naar Engeland Om te blijven, stond Heinrich Vogt voor een uitdaging.

Een beslissing waar hij al twee jaar over nadacht. Ik had het me van tevoren nooit kunnen voorstellen. Stuttgart, zijn geboortestad, lag in Puin. De Bosch-fabriek in Feuerbach was zwaar beschadigd door bombardementen. Zijn familie had het al maanden moeilijk. Ik heb niets meer van hem gehoord.

Engeland daarentegen Het bood hem nu iets wat hij al lang had gewild. Ik dacht dat ik verloren was. werk dat zijn vaardigheden kwamen overeen met die van de mensen die hem niet langer als een gevangene beschouwde. Marsch bood hem een ​​baan als freelancer aan. landarbeiders om op de boerderij te blijven fatsoenlijke lonen, niet langer behorend tot de Omstandigheden van gevangenschap als krijgsgevangene.

Tijdens die weken van wachten was het voordat vooral Eleanor March, die de deurwaarder hielp, de Om onzekerheid te doorstaan. Zij was Degenen die aanvankelijk het meest achterdochtig waren had gereageerd op de gevangene, die Aanvankelijk werd hem het eten zonder een woord te zeggen aangeboden. had de deur van de schuur in de Hij sliep de eerste paar maanden.

Maar sinds die middag met de tractor Er was iets ontstaan ​​tussen haar en Vogt. Veranderingen die moeilijk onder woorden te brengen zijn. was. Ze begon naar zijn familie te zoeken. om te vragen naar Feuerbach, naar in de werkplaats van zijn vader en luisterde naar hem. tot het moment dat hij over een stad sprak, die hij zich zelf alleen nog herinnert uit zijn herinneringen.

wist het, omdat de bommen die Engeland troffen hadden elkaar ontmoet, in omgekeerde volgorde De richting viel ook op Stuttgart. waren. Zoals Elanor later onthulde Mijn zus schreef, vreemd genoeg, dat de man die haar zoon had Het principe van een magnetische ontsteker werd uitgelegd. Diezelfde angst voor zijn familie leefde in hem voort.

droeg het, zoals ze zelf ooit in het bijzijn van haar man had gedragen. en haar overleden zwager. Vogt aanvankelijk besloten te blijven om om te zien hoe het met zijn familie gaat in Duitsland was al getroffen voordat hij er was. heeft de uiteindelijke beslissing genomen. Hij schreef Brieven, wachtend op antwoorden die verder gingen dan…

Hij was een paar maanden afwezig, maar bleef wel doorwerken. op de binnenplaats van het moeras, waar de Forzon wordt nu beschouwd als de meest betrouwbare De tractor werd door de hele omgeving beschouwd als Tot slot een brief uit Stuttgart. arriveerde, die hem meedeelde dat zijn Vader had de oorlog overleefd en de werkplaats waar hij ooit leerde had, werd langzaam herbouwd, werd vervolgens geconfronteerd met een keuze die velen Zijn kameraden vóór hem hadden elkaar ontmoet.

moeten. Hij nam dit besluit in de herfst van 1948. om naar huis terug te keren, terug naar de Stad waar de Bosch-magneten waren daar gevonden, om, als zoals hij het zelf verwoordde, op die plek om verder te werken waar het allemaal begon had. Voordat hij vertrok, gaf hij hem Thomas Marsch iets dat bedoeld is voor een Engelse boeren uit die tijd waren allesbehalve dat.

vanzelfsprekend. de oude uitgebreide Lukas-ontstekingseenheid, de Vogt had het van Forzon verwijderd en ingepakt in een houten doos, samen met een handgeschreven brief waarin March bedankte hem, niet alleen voor de reparatie van een motor, maar daarvoor, hem laten zien dat dingen, wat men denkt te weten, vaak een om een ​​grotere geschiedenis in zich te dragen.

is als de oorlog die bedoeld is om ze te verbergen. had het geprobeerd. Het bevroren model N door Thomas March bleef nog vele jaren aan. De boerderij bij Brig is in bedrijf. rende, zoals de familie vertelde later, betrouwbaarder dan elke andere tractor in dat gebied tot ver in de jaren vijftig. Jaren in de toekomst.

Als iemand zou vragen waarom Uitgerekend deze oude Forzon, nooit! Er ontstonden problemen terwijl anderen constant in Marsch vertelde dat de werkplaats daar stond. Ik zou graag het verhaal van de Duitser willen horen. gevangene die op een middag op Ze zakte door haar knieën, er werd een koffer geopend, die Hij kende het uit zijn eigen thuisland en liet een Engelse boer zien dat zelfs midden in de oorlog in de meest onopvallende onderdelen van een alledaagse machine een verbinding bleef bestaan ​​tussen twee volkeren had. dat er geen conflict volledig

zou erdoorheen kunnen snijden. Heinrich Vogt keerde terug naar Feuerbach en werkte daar. daar tot zijn pensionering in de Reparatie van ontstekingssystemen en vertelde, zoals later bleek, zijn eigen kinderen van een Engelse boeren die op een dag ver weg van Thuis gaf me dat gevoel terug. moest meer zijn dan alleen een gevangene, een monteur die iets gedaan heeft was in staat te doen wat de wereld nodig had. M.