Nee Mogelijkheid tot een uitbraak naar het noorden. De T34’s waren er. zuiden. Open veld van 800 m zonder Dekking aan de oostkant. De holte eindigde in De gracht was te smal voor de tank. Naar het westen, onbekend. Bakkers Compagnie, 67 infanteristen, twee Een andere tank stond opgesteld op 1,1 km ten westen daarvan.

tussen hen en de Sovjetbakker Eenheden met een onbekende sterkte. De Het bedrijf kon niet aanvallen, niet zonder steun, niet tegen een Divisie. De bakker had drie opties. Eerste optie: Uitbreken naar het zuiden, open veld. Een T34 zou een hoogte van 800 meter kunnen bereiken. een Panzer 4 op elke afstand ontmoeten.

Waarschijnlijkheid om de lijn te volgen onder de 20% komen. Tweede optie: blijf op je positie. Sla de infanterie terug, wacht op versterking. met twaalf schoten tegen 280 man. In deze situatie was geen noodhulp nodig. gegarandeerd. De frontlinie verplaatste zich. Niemand zou een bedrijf inhuren voor een Stop de individuele tanks. Derde Optie. Hij had haar nog niet gezien.

uitgesproken niet eens Dat dacht ik al, maar ze was er al. ergens achter de cijfers. Schrijnwerker, zei Bcker. De motor draait, draait. Dan Laten we dan 30 meter naar het oosten lopen. Toren gericht op het zuiden. De machine kwam tot rust. in beweging. Het was 5:51 uur ‘s ochtends. De tank had geen 20 meter verplaatst.

toen het eerste schot werd gelost, niet door een T34 van een PTRS41, een Sovjet antitankgeweer, Kaliber 14,5 mm, bediend door twee mannen. in staat om 100 m te bereiken Zijpantser van een Panzer 4 tot doordringen. De schutter had wachtte. Hij had de beweging van de Ze wachtten tot de tanks arriveerden, kozen het moment, in de rechterflank volledig werd ontmaskerd.

Het projectiel raakte de rechtsaf op het niveau van de derde Hardloopkleding. Schreiner voelde het aan, hij… Ik hoorde dat de rechterkant losliet. De De ketting brak met een geluid als een Stalen kabel onder spanning, een scherpe metaalscheuren veroorzaakt door de de gehele romp. De tank draaide zich om. oncontroleerbaar naar rechts.

De timmerman stuurde er onmiddellijk tegenin, maar het Er was niets meer om te besturen. De juiste De ketting lag in de modder. “De ketting is weg,” zei hij. Schrijnwerker. “Geen paniek, het is slechts een diagnose.” De bakker had 2 seconden nodig. Motor uit, Alles op zijn plaats. De machine is gestopt. Ten slotte, precies in het midden van de holte, die rechterflank blootgesteld aan de noordelijke helling Linkertoren gericht op het oosten.

Geen dekking, Geen manoeuvres meer. 25 ton staal, dat zou niet meer bewegen. Bakker keek door de schaartelescoop. De De Sovjet-infanterie had de Beweging van de tank waargenomen. Nu Het begon aan een reorganisatie. Kort Sprint van begin tot eind. Een trein één aan de linkerkant, één aan de rechterkant, één recht van voren.

professioneel ervaren. Ze wisten dat een tank die niet kan bewegen zonder De infanterieondersteuning was kwetsbaar. De luiken, de optiek, een molotovcocktail Cocktail op de motorkap. Zij Ze kwamen tot op 180 meter afstand. Maart, zei hij. Bcker, explosieve granaat, groep links, 400 M. Begrepen? Het vat zwaaide heen en weer.

Maart Hij werkte zonder H. Hij ademde uit. gehouden gedrukt. Het schot was luid genoeg om de lucht binnenin de toren merkbaar comprimeren. Krause luid de volgende Granaat binnen 5 seconden. De ontploffing De linkergroep raakte de grond op 380 m, niet Perfect, maar goed genoeg. Zeven, acht De mannen dekten elkaar. De beweging liep vast.

Nog elf schoten te gaan. De rechtse groep maakte gebruik van de afleiding en steeg naar 140. m ervoor. Maart, rechts, tweede foto Krauselut, detonatie. De rechtse groep Ze leden verliezen, maar drie mannen renden weg. verder stortten ze zich in een Grachtgedeelte op 30 m afstand van de tank VERWIJDERD. Nog tien schoten te gaan.

“Foss”, Baker zei dat hij de verrekijker niet gebruikte. verminderen. Aansluiting op de derde batterij 74e Artillerieregiment. Nu. Foss was al aan het werk. Zwak Signaal. Ik zal het proberen. De infanterie Er begon iets te bewegen in de loopgraaf. Baker kon het kanon niet gebruiken. om te bereiken. Te dichtbij, te kleine hoek.

Het MG34 machinegeweer, coaxiaal naast het kanon gemonteerd, nam het over. March zwaaide, schoot kort Vuuruitbarstingen. De beweging in de loopgraaf Het stopte, maar het was slechts een greppel. Baker telde de positie door zijn telescoop. Aan de linkerkant, twee groepen van elk tien personen. Man op 200 m. Een lijn die recht vooruit wijst.

gemiddeld minstens veertig mannen, die bewoog zich door het terrein. Rechts, onbekend, de noordelijke helling blokkeerde de In de verte, en ergens daar stonden de T34’s. Het probleem lag niet bij de infanterie. Het enige probleem was tijd. Met 10 Bäcker was in staat de infanterie neer te schieten. Vertraag, maar stop niet.

En zodra Toen de munitie op was, alleen en de MG. effectief op twee meter nutteloos tegen tanks. Als de T34 van Toen ze de noordelijke helling afdaalden, was het voorbij. Een T3476 De Panzer 4 kon op elke afstand doordringen. De 80 mm frontpantserplaten waren wanneer er rechtstreeks op wordt geschoten vanaf een afstand van minder dan 300 meter Geen garantie meer.

Becker liet dat toe Verrekijker zinkt. Hij heeft de berekening gemaakt. 280 mannen, 10 schoten, geen manoeuvre. Nee Infanterieondersteuning. Het bedrijf bevindt zich 1,1 km ten westen. Niet bereikbaar. Opluchting. Onbekend. Waarschijnlijk meer langer dan een uur. Ze hadden een uur de tijd. niet. Bakker. Foss stak zijn hand op.

De verbinding is tot stand gebracht. Derde batterij. Luitenant Wengler bij het apparaat. Becker trad af. Hij liep naar de radio en pakte de hoorn op. Hier, Baker, Panzerkampfwagen 4, tweede Bedrijf, Panzerregiment, positie Mulde 2 km ten zuidwesten van Proskurov. Wij zijn Geïmmobiliseerd, omsingeld. Infanterie op een afstand van 120 tot 300 meter.

I Ik heb artillerieondersteuning nodig. Stilte aan de lijn, dan de stem door luitenant Wengler. Begrepen, Bakker? Geef me je coördinaten. I Controleer het bereik. Becker belde de coördinaten. Er volgde een pauze. van 20 seconden. In deze 20 seconden Twee keer ontslagen in maart. Nog twee Schot gelost, nog acht over. Wengler is teruggekomen.

Afstand 3,8 km. We kunnen schieten. Doelcoördinaten. De bakker hield de hoorn vast en keek door de Schaartelescoop. De Sovjet-Unie De infanterie bevond zich nu op een nabijgelegen terrein. Benaderd vanaf de linker voorkant. De loopgraaf Aan de rechterkant werd het opnieuw weergegeven Beweging.

Hij wist het antwoord op Wengler stelde de vraag al. Hij had haar. Ik weet het al 5 minuten. Ik geef je “De coördinaten,” zei Becker. Maar luister Het is handig om de doelcoördinaten te weten. Becker zei: “Ze zijn identiek aan die van mij.” Positie. Stilte aan de lijn. Wengler gaf niet direct antwoord. Bakker De ruis op de verbinding zou verminderd kunnen worden.

hoor het zachte geknetter van de atmosfeer tussen twee radio’s over bijna 4 km modder en sneeuw. Dan Baker, herhaal dat eens. I Ik herhaal, de doelcoördinaten zijn van mij. eigen positie. Je schiet op ons. Weer stilte. Wengler was geen onervaren man. Hij was Artillerieofficier. Hij begreep het. Coördinaten, hij begreep afstanden, Hij begreep ook wat het betekende toen de eigen positie van een tankcommandant geformuleerd als een doelstelling. Baker, dat kan ik wel doen.

Niet autoriseren zonder toestemming Wengler. Beckers stem bleef kalm. Geen trillingen, geen scherpte. De stem van een man die al had berekend en waren tot een conclusie gekomen. De De infanterie staat op 90 meter afstand van elkaar opgesteld. Wij hebben acht schoten, geen ketting, geen manoeuvre. Binnen enkele minuten staan ​​ze bij de luiken.

dan is de bemanning dood en de Het westerse bedrijf heeft geen Meer dekking aan de flanken. 67 mannen zonder Omslag. Hij liet de cijfers voor zich spreken. Als Als je nu schiet, zullen de granaten doel treffen. De concentratie bevindt zich voor ons. De Infanterie-eenheden bevinden zich in het open veld.

We zijn in 25 Tonnen staal. De overlevingskans voor De bemanning is realistisch. De De overlevingskans zonder vuur is niet. Wengler bleef een paar seconden stil, en toen Begrepen. Brandveiligheid in 90 Seconden. Bevestig uw positie eenmaal. Becker gaf de coördinaten. een tweede keer, precies, zonder aarzeling. Hij legde de telefoon neer en draaide zich om.

aan de bemanning. Alle vier zagen hem. naar. timmerman, handen nog steeds op de Bedieningshendels werken niet meer. Maart. Het oog van Ik heb de telescoop voor het eerst gebruikt. gedurende 20 minuten. Krause, de hand op een granaat die hij niet meer kon laden zou. Foss had de telefoon nog steeds in zijn hand.

“De artillerie komt op ons af,” zei Becker. Lefh 18 105 mm. We dalen af ​​naar de grond. Sluit alles af. Hoofd naar beneden, handen over Hoofd, mond open. Open je mond naar de Drukgolfvereffening in het binnenoor mogelijk maken. Standaardprocedure voor nabijgelegen Ontploffingen. Baker had ooit in Ik heb een trainingsdocument gelezen.

Hij Ik had nooit verwacht haar tussen deze mensen te vinden. om op de omstandigheden toe te passen. “Hoe lang?” vroeg Krause. Zijn De stem was kalm. Te stil voor een 19-jarige. Vier minuten vuur, en dan is het voorbij. Krause knikte en legde de granaat terug. Baker sloot het luik van de commandant. Ze deed het op slot.

Hij hoorde hoe maart dekte het gebied af, zoals timmermannen dat deden. Luik van de bestuurder gesloten. Foss veranderde de radio aan en plaatste de Luisteraar uit. F man, een stalen kamer, Vierkante centimeter pantser over het hoofd Buiten bevonden zich 280 Sovjet-infanteristen. Op 90 meter, wie wist er nou niet wat er op 90 meter afstand stond? Enkele seconden later kwam ze naar haar toe.

De eerste De inslag vond plaats om 6:00 uur ‘s ochtends. Hij heeft niet ontmoet precies. Artillerievuur op 3,8 km afstand. nooit raak bij het eerste schot. De Het eerste inslagpunt bevond zich 40 meter ten noordoosten. De bakker kon het aan het geluid horen. Saai, afstandelijk. De tweede stond vervolgens 30 meter dichterbij.

Wengler corrigeerde snel, de derde De inslag vond plaats op een afstand van 20 meter. De tank Het bewoog niet, maar het trilde. De 25 ton staal trilde als plaatmetaal. De bakker lag plat op de vloer van de gevechtsruimte, het gezicht tegen de koud geperst staal, handen over het hoofd. Hij was in staat de explosies te detecteren.

Hij kon ze niet alleen horen, hij kon ze ook voelen. door de vloer, door de knieën, door de ribbenkast. Elke explosie was een Een klap tegen de buitenste schil, alsof iemand met een moker tegen Ik raakte de buitenmuur. De vierde Impact, de vijfde, de zesde. De De batterij vuurde ritmisch, elke 8 Eén schot per seconde, twaalf buizen compenseren, zodat de gevolgen overlappend.

Het geluid binnenin de Panzers was niet langer één enkele eenheid. Ontploffingen. Het was een een continu dof, zoemend geluid dat verplaatste de lucht en de zintuigen. verbijsterd. Becker was een van hen. Niet de seconden, maar de impact. Bij de Bij de zevende botsing hoorde hij iets dat tegen zijn oor botste. Sla de buitenste schil kapot.

granaatscherven of Steen of beide. Bij de achtste impact Er zat een scheur in de rechtervoorhoek. van de toren. Een metaalachtig, scheurend geluid. Heel even, en daarna niets meer. Bij de negende “Invloed!” Krause schreeuwde. De bakker tilde de Hoofd. Krause had zijn hand op de Kijk door de opening in de laadruimte, een smalle, slecht beveiligde Kijkvenster aan de rechterkant Torenzijde. Ik had een splinter.

Het raakte de binnenmuur en stuiterde eraf. Geen directe treffer. Maar de Krause werd geraakt door rondvliegende splinters in zijn linkerhand. Schouder opengereten. Niet-dodelijk, maar diepgaand. “Omlaag,” zei Bcker Kopf. omlaag. Grause leunde achterover, de Hand op de schouder. Hij zei niets. meer. De tiende inslag, de twaalfde.

Dan Het tweede salvo begon. De infanterie Er was geen beschutting buiten. Dat was de De rekening was opgesteld door de bakkers. had. 280 mannen in het open terrein van een Mulde concentreerde zich op een tank van 90 meter. rondom. Dat was geen tactisch voordeel. meer. Dat was een doelstelling.

Het geluid duurde 4 Minuten en seconden, dan stilte. niet de stilte voor een aanval, een Een ander soort stilte. Zwaarder, dichter, de Stilte na iets dat niet ongedaan gemaakt kan worden. te doen. Becker bleef 30 seconden. Liggend op de grond, tellend, niets horend. Hij richtte zich op. Foss-batterij. Foss greep naar de telefoon.

Hier, tweede Bedrijf. Het vuur is geblust. Wengler’s Spreek kalm en professioneel. Vuur set. Bevestigd. Hoe gaat het met jou? Status? Becker nam de telefoon op. A Gewonde man. De machine is intact, we openen hem. de luiken. Hij strekte zijn hand uit naar Het luik van de commandant gaat open. Baker opende de Lucas om 6:14 uur ‘s ochtends.

De lucht die Toen ik binnenkwam, rook het naar aangebrand eten. zwart poeder, natte modder en iets een zoetige smaak die hij niet wilde benoemen. Hij stak zijn hoofd over de rand van het luik en zag wat vier minuten 5 mm Artillerievuur in open terrein had veroorzaakt dat de holte bestond niet langer in de vorm waarin hij wist.

Twaalf inslagkraters, elk Ze hadden een diameter van ongeveer 4 meter en werden verspreid. in een halve cirkel rond de tank. De sneeuw was verdwenen, verdampt, weggeblazen, vervangen door opengescheurd zwarte aarde. Individuele rookpluimen roos. Het gras stond ook niet in brand. Nat, te bevroren. Maar de drukgolven had alles met de grond gelijk gemaakt in de bleek vrij te zijn.

Van de 280 mannen de Sovjet-infanterie bewoog zich voort geen enkele binnen een straal van 70 Meneer Baker klom uit de toren. Zijn Mijn benen waren stijf. Hij had dat niet gedaan. Hij merkte het wel op, maar hij had veertig minuten de tijd. op dezelfde positie. Hij stond Ik opende de motorkap en keek rond. De noordelijke helling was leeg.

De T34, waar dan ook zij waren geweest ingetrokken. Een Artillerieconcentratie op onbekende gebieden De oorzaak was voor elke tankcommandant dezelfde. een signaal om zich terug te trekken. Ze wisten het niet wat er zojuist was gebeurd. Dat was Goed. De timmerman vertrekt in maart. De twee klommen door hun luiken. schrijnwerker Hij zag de holte, maar zei niets.

Merz zag Ook zij wendde haar blik af. Foss Krause hielp mee om de vechtruimte te verlaten. Krause Zijn linkerschouder was verbonden. Foss had gebruikte zijn eigen EHBO-kit. strak ingepakt, tijdelijk, maar functioneel. Krause kon zijn arm gebruiken. beweging. “Schamel.” “Kun je lopen?” B

ecker vroeg. “Ja, nou, we gaan…” Voet. Het bedrijf bevond zich enkele meters naar het westen. Bakker kende het gebied. Hij had het vandaag. morgen door een verrekijker bestudeerd voordat het allemaal begon. Tussen hier en daar is een vlakke heuvelrug op 300 m, dan open veld, dan de Een rij bomen, waarachter de 67 mannen van de De infanterie stond in positie.

Hij liet March zal het voortouw nemen, daarna Krause en Foss. samen, en vervolgens timmermannen. Hij ging zelf. laatst. Ze lieten de tank achter. Panzerkampfwagen Chassisnummer 84731 Toren nummer 214. Compagnie van het 15e Pantserregiment. Gebouwd in Nibelungen St. Valentin In augustus 1943 aan Oostenrijk geleverd. Binnen zeven maanden de machine overleefde vier veldslagen, tweemaal de De bemanning werd eens vervangen.

De toren werd vol geraakt en met een embleem van het veldkamp De strijd ging door. Nu stond ze daar met een listige blik. Ketting in een uitgescheurde holte ten zuidwesten van Proskurov en zou zijn Kan niet meer bewegen. Baker zag het niet. rug. De mars duurde tien minuten. Tijdens de oversteek van de bergkam op drie meter hoogte bleef het Maart, hij stond op en zakte op één knie, niet Gewond, maar uitgeput.

Bakker liet Hij had 20 seconden. Ga dan verder. Bij de Een rij bomen, kapitein Dieter kwam naar hen toe. Follmer tegenover. Compagniecommandant, 38 Jaren oud, medailles om zijn nek, modder op zijn Laarzen. Hij zag de vier mannen, telde ze, zag Krause’s verbonden schouder, toen Bakker. “Vijf mannen uitgeschakeld,” zei hij.

“Vier,” zei de bakker. Vollmer knikte. langzaam. Hij deed geen verdere vragen. Vragen. Hij was er al lang genoeg mee bezig. Ik heb aan het Oostfront gediend, dus ik weet wanneer ik moet handelen. stelt geen vragen. Het bedrijf had de artillerie-opstelling vanaf een afstand waargenomen. Niemand begreep het Wat was daar gebeurd, waarom? artillerie vuurde op een positie, in die een eigen tank had.

Als bakker legde de situatie kort en zonder uit De mannen zwegen over de versiering. om hem heen. Een van de infanteristen, een Hij is al zo’n 25 jaar onderofficier, zei hij. Tot slot: “De pasvorm gaf ons de De weg is vrijgemaakt. Wij zijn hier ontsnapte omdat de Sovjets na zijn in het oosten afgenomen.” Bcker heeft niet gereageerd.

Het verslag dat Vollmer diezelfde avond uitbracht verzonden naar het regiment, bevatte De volgende informatie: Een tank Vier exemplaren werden geïmmobiliseerd en achtergelaten. Een van de bemanningsleden is omgekomen, Peter. Krause, geboren op 12 februari 1925, Rosenheim, Beieren, viel als gevolg van Granaatschervenschade in het gevechtsgebied.

vier bemanningsleden ongedeerd of keerde lichtgewond terug Sovjetverliezen als gevolg van Artillerievuur volgens schattingen De troepenmacht van de compagniecommandant mag niet kleiner zijn dan 130 man. Het bedrijf, bestaande uit 67 mannen, had de De omsingeling bleef intact en de linie bleef overeind. vastgehouden.

Het regiment beval bakkers aan voor het IJzeren Kruis Eerste Klasse. De De aanvraag werd drie weken later ingediend. goedgekeurd. Becker was hier Tijd reeds in een andere sector, met nog een tank, met een nieuwe bemanning. Hij sprak niet. rond 14 maart, niet met de nieuwe bemanning, niet met Volmer, toen ze ontmoetten elkaar opnieuw in april.

niet met zijn vrouw, met wie hij in mei trouwde schreef een brief. Twee kanten, Het dagelijks leven, het weer, niets over Proskurov. Wat hij had gedaan was geen heldendaad. in zijn begrip. Het was Het was een rekening. Betalen, Afstanden, tijd. Vier levens tegen 67, een kettingreactie tegen een bedrijf, een Tanks tegen een divisie.

Het wetsvoorstel had een resultaat. Peter Krause, Rosenheim had dit 19 jaar lang in zijn bezit. Resultaat betaald. Dat was wat bakkers wist. Dat was alles wat hij bewaarde. Niet de prijs, niet de cijfers. in het rapport, niet de twaalf vernietigde Meterdepressie ten zuidwesten van Proskurov, alleen de naam. Niet de machine besloot die ochtend om niet 105 mm granaten van de derde batterij, niet het 80 mm frontpantser van de tank 4.

Een man met een radio, een Factuur en de wil om het af te ronden. berekenen. Dat was het.